Psychiatra u architektów
tekst: Bogdan de Barbaro
Od ponad pół wieku uczestniczę jako psychiatra i psychoterapeuta w wielu kongresach, zjazdach, konferencjach. Są to okazje do spotkania osób z tego samego środowiska, osób których łączą podobne pytania, problemy, zainteresowania. Czuję się częścią tej grupy.
I oto dochodzi do sytuacji dla mnie niezwyczajnej, a może nawet niezwykłej: zostaję zaproszony do udziału w spotkaniu grupy zawodowej, której w ogóle nie znam: uczestniczę w Kongresie Architektury Polskiej. Moje dotychczasowe wyobrażenie o zawodzie architekta było dość powierzchowne: to ci, którzy konstruują domy i mosty, czasem zwyczajne, czasem piękne. I wydawało mi się, że psychiatrzy i psychoterapeuci to zupełnie inny świat niż ci, co projektują budynki. Przecież zajmujemy się czymś i kimś zupełnie innym. A tymczasem okazało się, ku mojemu zdumieniu, ale i narastającemu zaciekawieniu, że te profesje łączy wiele wspólnych wątków, a twórcze poszukiwania architektów uwzględniają tematy podejmowane przez ludzi z mojej.
Na kongresie miałem więc okazję usłyszeć i doświadczyć, że między nadawcami (architektami) a odbiorcami (mieszkańcami, w szerokim tego słowa rozumieniu) zachodzi ważna dla obu stron więź. I dostrzegłem cenne związki między tym, czym architekci zajmują się w swojej pracy twórczej, a obszarem zainteresowań psychoterapeutów i psychiatrów. Mogłem się dowiedzieć o ciekawych połączeniach między tym, jak wygląda przestrzeń, a tym, co się dzieje w psychice człowieka. I mogłem doświadczyć, że architekci wrażliwi są na takie sprawy, jak higiena psychiczna, relacje międzyludzkie i społeczne, lęk przez katastrofą klimatyczną. Poczułem, że w tym kręgu żywa i ważna jest nuta łącząca nasze środowiska: wrażliwość na psychikę człowieka i poczucie obywatelskiej odpowiedzialności.
Tak oto jeszcze raz potwierdziło się, że spotkanie ponad podziałami nie tylko jest możliwe, ale może być twórcze.
Bogdan de Barbaro –Profesor dr hab. nauk med., psychiatra, psychoterapeuta, emerytowany profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1993 - 2016 kierownik Zakładu Terapii Rodzin Katedry Psychiatrii UJ. W latach 2016 - 2019 kierownik Katedry Psychiatrii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum. Obecnie współpracuje z Fundacją Rozwoju Terapii Rodzin „Na Szlaku” w Krakowie. Autor, współautor i redaktor artykułów oraz książek z zakresu psychiatrii i psychoterapii.
